Maand: mei 2015

Lieveheersvogel – James McBRIDE

De jonge Henry Shackleford, zoon van een zwarte slaaf in Amerika in de jaren vlak voor de Amerikaanse burgeroorlog, komt ongewild terecht in het leger van John Brown. Dit is een leger dat met geweld de slavernij bestrijdt. Henry wordt door de mannen van Brown voor een meisje aangezien en voor zijn eigen veiligheid houdt hij deze illusie in stand. Het leger van Brown heeft opvallend veel succes maar een wel heel gewaagde actie dreigt toch hun einde te worden. Wat er aan deze actie vooraf ging en hoe het afliep lees je in dit verhaal, dat wordt verteld door Henry terwijl hij terugkijkt op zijn leven.

Doordat Henry voor een meisje wordt aangezien, blijft hij een beetje aan de zijlijn staan in het verhaal. Dat maakt hem een uitstekende toeschouwer. Hij vertelt dan ook tot in detail wat er gebeurde in het leger van John Brown. Dat is heel interessant omdat dit leger echt heeft bestaan. De daden van het leger hebben in zekere mate bijgedragen aan het ontstaan van de Amerikaanse Burgeroorlog. En die heeft uiteindelijk inderdaad geleid tot afschaffing van de slavernij.

Het feit dat Henry zich voordoet als een meisje, gaat voor hem zelf later symbool staan voor het dubbelleven dat slaven gedwongen moesten leiden. Ze moesten zich tegenover hun meesters altijd anders voordoen dan ze waren. Later komt dit thema nogmaals terug in het boek. Het is een thema om over na te denken.

Hoewel het onderwerp van het verhaal serieus is, wordt het met de nodige humor verteld. John Brown was een succesvol leider, maar ook extreem religieus en mogelijk niet helemaal psychisch gezond. Dit wordt door het verhaal van Henry op een respectvolle manier duidelijk gemaakt, maar het leidt wel tot absurde situaties. De wrange humor maakt het verhaal wel aangrijpender en echter.

Aan de schrijfstijl moet je mogelijk even wennen. Het taalgebruik is zo veel mogelijk aangepast aan de tijd waarin het boek speelt. De zinnen zijn dan ook vaak wat hoogdravender dan de zinnen die je normaal in een boek leest. En dan niet alleen die van John Brown, maar soms ook die van Henry zelf. En Henry doorspekt zijn zinnen dan ook weer met woorden uit een soort dialect. Dit past bij het boek en verhoogt de sfeer, maar leest in het begin wel wat lastig.

Ik vind dit een boeiend verhaal over een belangrijke periode in de geschiedenis. De hoofdpersoon is goed gevonden, omdat hij vanwege zijn positie erg geschikt is als verteller. Wat er in het echt precies gebeurde in het leger van Brown weet waarschijnlijk niemand, maar ik vind dit wel een geloofwaardige interpretatie van het verhaal. Het is (met name in Amerika zelf) een gevoelig onderwerp, maar ik vind dat het goed is aangepakt en dat het een fijn boek is om te lezen.

9789401602716

Auteur: James McBRIDE
ISBN: 9789401602716
Publicatiedatum: 25 oktober 2014
Uitgever: Xander Uitgevers

Bianca Brummelhuis

Advertenties

Haar naam is Poppy Day – Amanda PROWSE (2)

Poppy, 22 en kapster, is getrouwd met Martin Cricket, haar jeugdliefde en toeverlaat.  Ze wonen niet in een luxe woning maar Poppy heeft haar Mart en vind haar leven compleet. Mart daarentegen wil vooruit in het leven, droomt van een huisje op het platteland. Dit kost geld en daarom gaat hij zich aanbieden bij het leger.  Mart krijgt z’n opleiding en wordt dan naar overzees oorlogsgebied gestuurd.
Poppy heeft haar dagelijkse beslommeringen, maar op een dag wordt er op haar deur geklopt door 2 militairen….. Poppy’s hart stopt met kloppen want dit betekent niets goed.
Mart is niet dood, maar zijn patrouille werd overvallen en Mart is gegijzeld.  Het leger zal er alles aandoen om Mart terug te halen. Poppy vind dat alles veel te traag verloopt, en daar ze van aanpakken weet , gaat ze zelf haar man zoeken en zal ze hem thuisbrengen.

Eens je begint te lezen in dit boek, stop je niet meer! Poppy beleeft zoveel, doet zo veel om Mart te vinden… je leeft echt met haar mee. Ook wat Mart ondergaat is niet niks….. gegijzeld, geslagen, geschopt, mishandeld. Je voelt mee, je ondergaat mee!

Hoewel het verhaal fictief is, leer je veel over het leven ‘in the army’. We horen over soldaten uitgezonden naar oorlogsgebied, maar nooit wordt er over de achterblijvers verhaald. Hoe leven en overleven zij het? Hoe redden zij zich in ’t dagelijks leven? De vrouwen en partners van soldaten moeten zéér moedig zijn, zéér sterk voor zichzelf, voor hun kinderen en voor hun familie. Ze mogen nooit laten zien dat ze angstig zijn. Poppy is sterk, veel sterker en moedige dan ze zelf denkt te zijn. Daardoor staat ze niet stil bij wat er kan gebeuren nadat ze, gepakt met notaboekje en potlood, vertrekt naar oorlogsgebied om Mart terug te halen.

In het verhaal worden verschillende thema’s gebruikt, maar één springt eruit, namelijk de liefde tussen Poppy en Mart, het onstaan ervan in hun kinderjaren en de onvoorwaardelijkheid later. Mart en Poppy, met koordjes aan hun hart, zodat de ene de andere steeds naar zich kon halen indien nodig.

Het boek sleurt je mee in een rollercoaster van emoties. Dan een lach, dan een traan, dan onverschilligheid, dan toewijding,… en blijft héél lang nazinderen.

Amanda Prowse schrijft op een eenvoudige manier over een niet voor de hand liggend onderwerp.

Knap gedaan.

Een aanrader !!!

Poppy Day

Auteur: Amanda PROWSE
ISBN: 9789402600391
Publicatiedatum: 1 april 2015
Uitgever: Aerial

Lie Frooninckx

Haar naam is Poppy Day – Amanda PROWSE

“Het was een bekende code: een brief bij goed nieuws, een telefoontje voor een vrij klein incident, een bezoek van een militair als het erg is, en in het allerergste geval van twee.”
Poppy Day, een jonge kapster, is getrouwd met haar jeugdliefde Martin. Martin is een militair die uitgezonden wordt naar Afghanistan.
Op een dag staan er 2 militairen aan de deur bij Poppy met de boodschap dat haar man vermist is. Hij is gegijzeld.

Het verhaal gaat vervolgens over de wijze waarop Poppy wordt geïnformeerd en begeleidt door het leger, ze krijgt een vaste contactpersoon. Maar Poppy is niet tevreden over de, naar haar mening, afwachtende houding van het leger om haar man terug te halen en onderneemt zelf actie. Daarnaast heeft de oma van Poppy, die in een verpleeghuis woont, ook een grote rol: de band tussen beiden is sterk en deze wordt ook uitgebreid beschreven. Het verhaal wisselt ook tussen heden en verleden, als lezer wordt je meegenomen naar de jeugd van Poppy, hoe ze haar grote liefde Martin heeft leren kennen en hoe ze samen hun toekomst uitstippelen.

Het verhaal klinkt mooi, heftig en ingrijpend, maar de schrijfstijl van de schrijfster kan me niet kan bekoren.

Het boek heet Haar naam is Poppy Day en dat zul je weten ook. Die naam wordt zoveel genoemd, in beschrijvingen, in dialogen,… dat ik me er al snel aan begon te irriteren.

De band van Poppy en oma zijn wel mooi om te lezen, maar daar houdt het mee op.

Ik zal geen spoilers verklappen maar het deel over de Afghanistan missie en de rol van Poppy daarin is totaal ongeloofwaardig. Ik had er meer van verwacht.

Het boek leest wel snel weg en om de komische scènes heb ik ook wel gelachen, maar al met al is het geen boek wat me lang zal bijblijven.

Een roman? Nee
Een chicklit? Misschien…
Een aanrader? Nee

Poppy Day

Auteur: Amanda PROWSE
ISBN: 9789402600391
Publicatiedatum: 1 april 2015
Uitgever: Aerial

Patricia Broeders

De miljonairstaks – Peter MERTENS (red.)

Volgens Peter Mertens (PVDA België) zijn we gestopt met dromen. Geloven we dat er buiten het alledaagse pragmatische geploeter geen perspectief meer bestaat. Maar vergis je niet, er is altijd een alternatief. Dus gooi TINA (There Is No Alternative) gerust overboord.
Op vraag van Thomas Blommaert van uitgeverij EPO stelde Peter Mertens een boek samen over uitdagende toekomstideeën. Samen met vijftien enthousiastelingen van de hoe-durven-ze-generatie, een nieuwe generatie van toekomstmakers, heeft hij De miljonairstaks en zeven andere briljante ideeën om de samenleving te veranderen geschreven. Het doel: een zuurstoftrein van vernieuwing, een nieuwe sociale lente. Een anker- en vertrekpunt om van daaruit verder te durven dromen.

Vooreerst wordt er een lans gebroken voor de miljonairstaks. Een taks die alleen slaat op de vermogens van meer dan 1 miljoen euro en met een maximum aanslagvoet van drie procent. De auteurs berekenen dat deze taks zo maar even jaarlijks 9,5 miljard euro oplevert. 9,5 miljard euro die gebruikt kan worden om in de samenleving te investeren. En dit is nodig aangezien de rijkdom van de vermogenden niet zelf terug naar de samenleving vloeit. Thomas Piketty toont in zijn boek Kapitaal in de 21ste eeuw aan dat hoe meer rijkdom de voorbije decennia vast kwam te zitten bij een erg kleine top, hoe meer de ongelijkheid toenam. De miljonairstaks biedt volgens Peter Mertens en Marco Van Hees een antwoord op deze evolutie. Deze taks is volgens hen zowel een herverdelende als een terugbetaaltaks die ervoor zorgt dat de geproduceerde maatschappelijke rijkdom opnieuw wordt geïnvesteerd in de samenleving: een heel bescheiden deel van het over-vermogen vloeit terug naar de samenleving, en daar worden we allen beter van. Bovendien blijkt uit de enquête van Knack over ongelijkheid in december 2014 dat maar liefst 85 procent van de Belgen voorstander is van zulk een miljonairstaks. Enerzijds zal de miljonairstaks de crisis niet oplossen, dat beseffen de auteurs ook, maar anderzijds zou het wel een belangrijke hefboom zijn om slapend kapitaal te activeren.

Er is echter een gezegde dat stelt dat geld niet gelukkig maakt. Genieten van je gezin en je vrije tijd maakt je dat echter wel. Daarom dat Maartje De Vries en Benjamin Pestieau voorstander zijn van een 30-urige werkweek: de mensen terug meester laten zijn van hun tijd, hun gezondheid, hun relaties en hun leven. Overwerk en tijdtekort zijn epidemieën geworden.
Vooral vrouwenbewegingen trekken hier de kar. Omdat het ook een strijd is om meer gendergelijkheid. In Zweden bijvoorbeeld, waar de kinderopvang en het vaderschapsverlof goed zijn geregeld, is de tijdskloof tussen mannen en vrouwen het kleinst.
Slechts 30 uur per week werken? Onmogelijk hoor ik u al denken. Toch mogen we niet vergeten dat in het verleden ook de 40-uren week een onmogelijkheid leek. Tot ze werd ingevoerd… In nauwelijks een eeuw tijd werd destijds de arbeidstijd gehalveerd! Van 6×14 uur in 1870 naar 5×8 uur in 1975.
Maar sinds 1975 en de opkomst van het neoliberalisme werken we allemaal terug langer en langer en produceren we tegelijk meer en meer. Vandaag produceert iedere Belg 3,4 keer meer rijkdom dan in 1960. Maar ook hier weer hetzelfde verhaal als bij de miljonairstaks: deze geweldige groei vloeit niet terug naar de werknemers en de samenleving, maar eerder om de dividenden jaar na jaar te verhogen. Het wordt dus tijd dat de samenleving de organisatie van arbeid terug in handen krijgt.

Andere onderwerpen zoals de noodzaak aan een ander en beter woonbeleid, gratis eerstelijnszorg (zo wist ik niet dat wij één van de weinige West-Europese landen zijn waar de huisarts niet gratis is), een gratis, breder, polytechnisch, open en gastvrij onderwijssysteem, klimaatneutrale steden, vergelijkende praktijktesten om discriminatie te bewijzen, en bindende volksreferenda, komen in dit boek ook uitgebreid aan bod. Alles bespreken zou deze recensie te uitgebreid maken en zou het boek ook wat onrecht aandoen. De auteurs van de verschillende ideeën die in dit boek aan bod komen zijn gepassioneerd, niet alleen door hun vernieuwende voorstellen, maar ook voor een eerlijkere en meer gelijkwaardige samenleving. Een passie die in een recensie als deze wat verloren gaat. Daarnaast worden de voorstellen ook telkens in hun historisch perspectief geplaatst om aan te tonen dat ze niet zo onhaalbaar zijn als ze lijken. Nogmaals, TINA is slechts framing. In sommige landen zijn delen van hun voorstellen trouwens nu al realiteit.

Op een bepaald ogenblik stellen de auteurs in het boek de vraag hoeveel de toekomst mag kosten? En dat is inderdaad een vraag die ik me wel doorheen het hele boek stel. De ideeën en voorstellen zijn verfrissend en bieden inderdaad uitzicht op een warmere en meer gelijke samenleving, maar kosteloos zijn ze zeker niet, integendeel. Hoe zal deze samenleving gefinancierd worden? Zal dit door bijvoorbeeld hogere belastingen worden opgevangen? Of een hogere BTW op luxeproducten? Zelf beseffen de auteurs ook dat hun voorstellen niet gratis zijn. Maar zij zijn ervan overtuigd dat die nieuwe samenleving ook vanzelf meer opbrengt omdat ze zoveel huidige problemen opvangt en oplost.

Het boek is uiteraard een boek vol linkse ideeën. Ook de cover verraadt dit reeds. Het is een schilderij waarin er veel beweging zit rond een prachtig rood hart. Net als het boek.

De miljonairstaks en zeven andere briljante ideeën om de samenleving te veranderen is een zeer lezenswaardig boek en het doet je de wereld vanuit een ander perspectief bekijken: het alledaagse wordt ongewoon en het ongewone alledaags.

EPOU_15_0219_cover miljonairstaks DEF.indd

Auteur: Peter MERTENS (red.)
ISBN: 9789462670389
Publicatiedatum: 9 april 2015
Uitgever: EPO

Nick Mertens

Sara – Philip LE BON

Benissa is een bloedmooie zwarte en koelbloedige huurmoordenares. Sir Gordon Harris is een toffe, aimabele, pientere, maar tegelijk ook keiharde zakenman. Zijn roodharige dochter, Sara, is minstens even mooi als Benissa én minstens even intelligent als haar vader. Ambrose Garside, haar vriend, is niet alleen de toekomstige schoonzoon van sir Gordon Harris, maar tevens zijn rechterhand.
Hun ‘familiebedrijf’, CytoSerum, is bezig aan de ontwikkeling van een nieuw medicijn dat de Heilige Graal onder de geneesmiddelen moet worden. Een zeker Duke, concurrent van CytoSerum, wil koste wat kost dit nieuwe geneesmiddelenpatent in zijn macht krijgen. En hij gaat hiervoor zeer ver. Hij geeft de opdracht om Sara te ontvoeren en Ambrose Garside te vermoorden. Kwestie van sir Gordon Harris op de knieën te krijgen en zijn bedrijf aan de Duke te verkopen, iets wat hij tot hiertoe steevast koppig geweigerd had. Er ontspint zich een wreed kat-en-muisspelletje. Maar dan duikt iemand uit Benissa’s pijnlijke verleden op … en kantelt alles.

Bij sommige boeken weet je vanaf bladzijde één dat je het moeilijk zult kunnen wegleggen. Sara is zulk een boek. Toen ik op de voorkant las dat het verhaal zicht afspeelt in het farmamilieu twijfelde ik even of dit wel iets voor mij zou zijn. Geef toe, farmacie én spanning, zijn dat niet wat elkaars tegenpolen? Maar niets is minder waar. Het boek heeft me aangenaam verrast en zit van begin tot eind vol spanning.

Wat opbouw betreft steekt dit boek ook heel goed in elkaar. Het verhaal houdt je bezig. Zo zijn er een aantal personages waarvan je maar tegen het einde van het verhaal weet wat hun rol nu juist is en wie ze zijn. Maar je bent hier wel doorheen het boek continu nieuwsgierig naar. Smullen gewoon…

Maar niet alleen het verhaal zit goed in elkaar. De research die Philip Le Bon heeft verricht om dit boek te kunnen schrijven is fenomenaal. Elk aspect is uitgewerkt, elke techniek gedetailleerd beschreven. Dit klinkt misschien wederom wat saai, maar is het verre van. De details staan ten dienste van het verhaal en zijn in mijn ogen hier een onmisbaar element in.

Zo wordt er op een bepaald ogenblik in het boek teruggekeken naar de burgeroorlog en genocide in Sierra Leone in de jaren ’90. Voor mij één van de pakkendste en meest emotionele passages in het boek. De feiten zijn wreed, de beschrijving in het boek ook, maar tillen het verhaal voor mij naar een nog hoger niveau. Niet alleen is het onontbeerlijk om één van de personages nog beter te leren kennen en zijn/haar drijfveren te begrijpen, de genocide is een zwarte vlek in de geschiedenis van de mensheid, en is het dus ook belangrijk dat het verleden niet vergeten wordt en dat er af en toe aan deze gruweldaden wordt herinnerd.

Het tweede boek in deze reeks is ook reeds verschenen en ligt hier inmiddels ook klaar om verslonden te worden. Een derde boek is in de maak. Laten we hopen niet het laatste.

De auteur heeft me persoonlijk verteld dat hij een liefhebber is van de boeken van John Grisham. Wel, als je het mij vraagt, vind ik dat dit boek zeker niet moet onderdoen voor een boek van de Amerikaanse auteur.

Philip Le Bon kun je vrij vertalen in ‘Philip de goede’. Wel, de auteur doet zijn naam alle eer aan…

Sara

Auteur: Philip LE BON
ISBN: 9789401422673
Publicatiedatum: 29 oktober 2014
Uitgever: Lannoo

Nick Mertens

Rusteloze benen – Claudia BIEGEL (2)

Rosalie is vrijwilliger bij een vluchtelingencentrum. Ze heeft haar leven thuis met haar man Wim en zoon Patrick. Als blijkt dat de Afrikaanse asielzoeker Joseph uitgeprocedeerd raakt en Nederland moet verlaten besluit ze hem in huis te nemen. Ze is vastbesloten om hem niet in de steek te laten.

De auteur van Rusteloze benen, Claudia Biegel, debuteerde in 2011 met de roman Foute Sarahs. Ze studeerde culturele antropologie en heeft heel lang voor Vluchtelingenwerk gewerkt. Rusteloze benen is een hedendaags familiedrama tegen de achtergrond van een traumatische KOPP (Kind van Ouder met Psychische Problemen) jeugd.

Tijdens het lezen van het verhaal word je meegenomen in de wereld van Rosalie, Patrick en Wim. De personages komen allemaal aan bod en zo leer je ze ook goed kennen. Patrick die zich met zijn onzekerheden staande moet zien te houden, Wim die ook worstelt met het leven en Rosalie die veel last heeft van haar jeugd en de relatie met haar moeder. Uit dagboekfragmenten van vroeger kun je opmaken dat de relatie tussen Rosalie en haar moeder erg verstoord was door de ziekte van haar moeder. Zou Rosalie hierdoor instabiel gedrag vertonen? Hoewel Wim en Patrick tegen de komst van Joseph zijn, blijkt het thuis toch allemaal goed te lopen, het wordt er zelfs gezelliger van, maar onderhuids voel je de spanning oplopen. De twee jongens kunnen het prima met elkaar vinden. Je ziet Rosalie steeds verder afglijden in een wereld van leugens en gedrag wat onverantwoordelijk is.

Ik was erg benieuwd naar dit boek, het is een onderwerp waar ik niet heel veel vanaf weet maar wel heel actueel is. Het boek leest vlot weg en ik heb er zeker van genoten. Het eind vond ik erg verrassend en bepaald niet bevredigend, want wat is er nu uiteindelijk gebeurd? Dit had wat mij betreft wat meer uitgediept mogen worden. Het is wel een verhaal wat bij je blijft en je kunt niet direct beginnen met het lezen van een nieuw boek. Het is zeer de moeite waard om te lezen.

9789402600308

Auteur: Claudia BIEGEL
ISBN: 9789402600308
Publicatiedatum: 13 maart 2015
Uitgever: Aerial Media Company

Susan Kappetein

Nieuw Vlaams boekenmagazine

Eindelijk een Vlaams Boeken Magazine en wat ben ik blij dat de dochter van Koen Van Wichelen hem de laatste push gegeven heeft om deze stap te zetten. Maar niet enkel Koen Van Wichelen werd naar voren geschoven op de feestelijke presentatie van het nieuwe blad, ook de uitgeverijen waarmee hij samenwerkt om dit mogelijk te maken en die volledig achter dit magazine staan, alsook Pieter Aspe en Pascale Naessens gaven mee waarom dit zo een mooi initiatief is.

Le moment suprême was uiteraard de onthulling van de eerste cover, vergezeld van een mooi applaus. Iedere aanwezige kreeg in primeur een exemplaar toebedeeld en zag met zijn/haar eigen ogen dat het goed zat.

In het eerste nummer kom je alvast volgende auteurs tegen: Griet Op de Beeck, Pieter Aspe, Christophe Vekeman, Luc Deflo, Yves Petry, Pascale Naessens, Koen Peeters, Mehro, Herman Brusselmans, Toni Coppers, Birgit Van Mol, Sam De Graeve, Jurgen Rogiers, Margot Vanderstraeten, Annelies Verbeke, Fien Sabbe en na even geneusd te hebben in het magazine zie ik dat ook het boek ‘In de ban van de wolf’ van Christine Charliers vermeld wordt. Een boek dat ik zelf nog niet gelezen heb, maar al enkele malen bejubeld werd in onze boekenclub Librorum Tractatus, én waarvan de auteur zelf ook lid van is trouwens.

Het zullen zeker en vast spannende tijden worden voor Koen van Wichelen en het zal afwachten zijn hoe Boeken Magazine verder onthaald zal worden, maar ik ben er in ieder geval al van overtuigd dat hier een plek voor is en kijk met veel ongeduld uit naar het volgende nummer.

http://www.boeken-magazine.be/

Koen Pieter Aspe Pieter Aspe en Pascale

Bianca Dardenne